เปิดใจ“วลัยลักษณ์” นศ. มกท กับตำแหน่ง “เยาวสตรีไทยดีเด่น” ปี 54
เป็นอีกหนึ่งคนเก่งในแวดวงนักศึกษา อย่าง วลัยลักษณ์ สมจินดา นักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวารสารศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ซึ่งรับประกาศเกียรติคุณบัตรเป็นเยาวสตรีไทยดีเด่น ประจำปี 2554 จากพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา ในงานพิธีเชิดชูเกียรติเยาวสตรีไทยดีเด่น เนื่องในวันสตรีไทย ประจำปี 2554 ณ ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม
วลัยลักษณ์ กล่าวด้วยน้ำเสียงแห่งความภาคภูมิใจว่าสาเหตุที่ตนคว้ารางวัลเยาวชนดีเด่นใน พระบรมราชูปถัมภ์ เพราะเธอมีความแน่วแน่เป็นเยาวชนนักพัฒนาที่มีจิตใจอาสาอย่างแท้จริง และเข้าร่วมโครงการยุวชนประชาธิปไตย โครงการพัฒนาสังคมเยาวชนในชมรมเด็กและเยาวชนดีเด่นสภาสังคมสงเคราะห์ และร่วมกิจกรรมอาสาอื่นๆอย่างมากมายมามากกว่า 6 ปีโดยจุดเริ่มต้นของการทุ่มเททางด้านงานอาสาพัฒนาดังกล่าวของเธอเริ่มต้นมา จากมุมมองและแนวคิดส่วนตัวที่สะท้อนมาจากการได้เห็นความแตกต่างระหว่างชน ชั้น
“เราเกิดในสภาพแวดล้อมที่ไม่ ดี อยู่ในชนบทที่ไม่เจริญ แต่เราก็โชคดีกว่าคนอื่นๆที่เรามีความพร้อมกว่ามีโอกาสได้เรียนหนังสือใน เมืองและได้ทุนเรียนที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และตั้งแต่เด็กจนโตสิ่งแวดล้อมในเมืองกับชนบทก็พอทำให้เรามองเห็นความแตก ต่างด้านโอกาสของเยาวชน ที่มันส่งผลถึงอนาคตของคน และช่องโหว่ตรงนี้มันก็ทำให้เราอยากเป็นอาสาในการเข้าพัฒนา ในการนำโอกาสทางความรู้ไปบ่มเพาะให้แก่คนที่ไม่มีโอกาส”
สาวหัวใจนักอาสาปักธงแนวชีวิตด้านพัฒนาสังคม พร้อมเผยถึงประสบการณ์ครั้งแรกตอนเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 กับการได้เข้าค่ายอาสาพัฒนาชนบท ที่นับเป็นจุดเปลี่ยนทางความคิด จากเดิมที่เคยมุ่งเป็นแต่นักล่ารางวัล พลิกมาเป็นผู้มีเป้าหมายสูงสุดที่อยากจะเห็นสังคมอุดมด้วยปัญญา และอยากให้ทุกคนมีโอกาสเท่าเทียมกัน
“แต่ก่อนเราทำตัวเป็นนักล่ารางวัล ต้องเป็นเลิศ ต้องชนะ เช่น เรื่องเรียน เรียนก็ต้องเรียนได้ที่ 1ทำกิจกรรมก็ต้องเป็นที่ 1 ชอบเขียนกลอน วรรณกรรมร้อยแก้ว เราก็ประกวดจนได้รับรางวัลระดับประเทศ จนรู้สึกว่าตัวเองเจ๋งแล้ว พึงพอใจแล้ว และก็จะประกวดไปเรื่อยๆ จนวันนึงพอได้เข้าค่ายครั้งแรกตอนม.4 จู่ๆแนวคิดเดิมที่อยากจะมอบโอกาสให้คนที่ด้อยโอกาสก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อความเป็นค่ายได้ซึมซับตัวเรา ค่ายสอนให้เรารู้จักการให้ที่แท้จริง และกิจกรรมนี้ก็สอนให้เรารู้ว่าคนเก่งที่แท้จริงนั้น คือ คนที่เปลี่ยนแปลงคนอื่นเพื่อสังคมต่างหาก ไม่ใช่คนที่ชนะเลิศจากการแข่งขันหรือการคว้าถ้วยรางวัลมาเพื่อตัวเอง” วลัยลักษณ์ถอดบทเรียนจากการเป็นทั้งคนร่วมค่ายและผู้ก่อตั้งค่าย
