“ปลาสายรุ้ง”
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในส่วนลึกที่สุดของทะเลสีคราม มีปลาตัวหนึ่งอาศัยอยู่ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อปลาสายรุ้ง
ปลาสายรุ้งเป็นปลาที่สวยงามที่สุดในท้องทะเล มีเกล็ดสีต่างๆ แวววาวระยิบระยับ ทำให้ปลาตัวอื่น ๆ ชื่นชมความงามของเขา และอยากจะเป็นเพื่อน แต่ปลาสายรุ้งมีนิสัย หยิ่งยโส ทะนงตน ไม่เล่นกับใครและไม่ยอมแบ่งปันอะไรให้ใครเลย
วันหนึ่ง ปลาดำตัวเล็ก ๆ ว่ายน้ำเข้ามาหาปลาสายรุ้งและขอแบ่งเกล็ดสีเงิน ไปบ้าง แต่ปลาสายรุ้งปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
ทำให้ปลาตัวเล็ก เสียใจอย่างมาก
ต่อมาปลาสายรุ้งรู้สึกโดดเดี่ยว เพราะปลาตัวอื่น ๆ ไม่อยากคบหาสมาคม ว่ายน้ำหนีจากเขา
ปลาสายรุ้งจึงไปขอคำแนะนำจากปลาหมึกยักษ์ผู้ฉลาดรอบรุ้
ปลาหมึกบอกว่า “ความสุขเกิดได้จากการแบ่งปัน และช่วยเหลือผู้อื่น” ถ้าปลาสายรุ้งแบ่งเกล็ดอันสวยงามให้กับปลาตัวอื่น ๆ แล้ว ปลาสายรุ้งจะได้พบกับความสุขที่แท้จริง
ปลาสายรุ้งไม่แน่ใจในตอนแรก แต่เมื่อเขาพบปลาสีดำตัวเล็ก ๆ อีกครั้ง เขาตัดสินใจที่จะแบ่งเกล็ดอันแวววาวให้กับมัน
เมื่อปลาสีดำตัวเล็ก รับเกล็ดสีสวยงามไป มันก็ดีใจมากและเกล็ดนั้นก็สะท้อนแสงระยิบระยับอยู่บนตัวมัน ปลาสายรุ้งเห็นแล้วก็รู้สึกมีความสุขอย่างไม่เคยมีมาก่อน
จากนั้น ปลาสายรุ้งก็เริ่มแบ่งเกล็ดสวงงามของเขาให้กับปลาตัวอื่น ๆ แล้วปลาทั่วท้องทะเลก็มีความสุขร่วมกัน
การกระทำของปลาสายรุ้ง ในการแบ่งเกล็ดสวยงามของตนให้ปลาอื่นเพื่อให้ผู้อื่นมีความสุข เป็นการกระทำความดีตามบุญกิริยาวัตถุ ข้อ 1 การบริจาคทาน (ทานมัย)
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “ความสุขเกิดจากการแบ่งปัน และช่วยเหลือผู้อื่น”
เรียบเรียงจากนิทานสวิตเซอร์แลนด์ เรื่อง ปลาสายรุ้ง Rainbow Fish แต่งโดย Marcus Pfister 1998
อาทร จันทวิมล
