เด็กช่างก็มีดี โชว์ผลงาน“นวัตกรรมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน”

       ภาพของนักเรียนนักศึกษาในสายอาชีพนั้น อาจเป็นภาพลบในสายตาสังคมทุกครั้งเมื่อมีข่าวเกี่ยวกับการทะเลาะวิวาท แต่ทว่านักเรียนนักศึกษาอาชีวศึกษาอีกหลายคน ที่ยังใฝ่ดี ตั้งใจในการนำความรู้ที่ร่ำเรียนมาพัฒนาต่อยอดสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ และเป็นประโยชน์ต่อสังคม
       
       ผศ.ดร.จอมพงศ์ มงคลวนิช ผู้อำนวยการโรงเรียนเทคโนโลยีสยาม เล็งเห็นความสำคัญของการปูพื้นฐานสู่ความเป็นเยาวชนรุ่นใหม่ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ในโลกปัจจุบัน จึงพยายามพัฒนาคิดค้นกระบวนการเรียนรู้ของโลกสมัยใหม่สู่หลักสูตรการเรียนรู้ต่างๆ ในการที่จะปลูกฝังหล่อหลอมเยาวชนให้เป็นคนเก่ง ก้าวทันเทคโนโลยี และเป็นคนดีของสังคม ผ่านการจัดกิจกรรมเปิดโลกกว้างแห่งการเรียนรู้ “เทคโนโลยีสยามวิชาการ” ซึ่งกิจกรรมครั้งนี้ได้โชว์ศักยภาพความสามารถทางด้านต่างๆ ของนักเรียนสายอาชีวศึกษาที่สร้างสรรค์ผลงานนวัตกรรมหรือสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ ด้วยเทคโนโลยีชาวบ้าน เทคโนโลยีสมัยใหม่ และเทคโนโลยีรีไซเคิล ในแนวคิด ‘การพัฒนาที่ยั่งยืน’ บนพื้นฐานเศรษฐกิจพอเพียง
       
       ผศ.ดร.จอมพงศ์ กล่าวถึงกิจกรรมดังกล่าวว่า เน้นแนวคิด ‘การพัฒนาที่ยั่งยืน หรือ Sustainable Development ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างเร่งด่วนสำหรับเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน “การพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นการพัฒนาที่บูรณาการให้เกิดองค์รวมอย่างมีดุลยภาพ ทั้งธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม สังคม และเศรษฐกิจ เพื่อประสานให้อยู่ร่วมกัน ด้วยความเกื้อกูลส่งผลต่อการพัฒนาก้าวหน้าที่ยั่งยืนโดยแท้จริง”

       สำหรับกิจกรรม เทคโนโลยีสยามวิชาการ เป็นกิจกรรมที่รวมเอาผลงานจากนักเรียนนักศึกษา ไว้หลากหลาย เริ่มจาก กลุ่มประเภทเทคโนโลยีสมัยใหม่ อย่าง “เครื่องทอดไข่อัตโนมัติ” ที่นักศึกษา ปวส.อิเล็กทรอนิกส์เป็นผู้คิดค้น นำโดย อุษา ช่วยปาน , อเนก ซาวว์วงค์ ซึ่งบอกว่า จุดเริ่มต้นมาจากมีเพื่อนในกลุ่มขายข้าวแกงที่บ้าน “เวลามีคนมาซื้อเยอะๆ ต้องทอดไข่ดาวหลายๆ ใบ ก็ทำไม่ทัน เลยกลายเป็นแรงบันดาลใจในการคิดค้นเครื่องนี้ขึ้นมา ซึ่งใช้งบลงทุน 8,000 บาท ทำจากสเตนเลสอย่างดีเพื่อป้องกันสนิม โดยใช้เวลาในการผลิตประมาณ 2 อาทิตย์ ซึ่งมีการทดลองคิดค้นกันมาหลายวิธี แล้วเราก็ได้เครื่องนี้มา ซึ่งสามารถจะทอดไข่ครั้งละ 6 ใบ เป็นการประหยัดเวลาการทอดไข่ และรวดเร็วมาก เมื่อเทียบกับแบบเก่า ที่ทำได้ครั้งละใบเท่านั้น สำหรับเครื่องทอดไข่อัตโนมัตินี้เป็นเพียงแนวคิดขั้นแรก หากจะต่อยอดไปอีก คงต้องคำนึงถึงการดีไซน์ เพื่อให้ดูสวยงามมากกว่านี้ ”

       ส่วนสิ่งประดิษฐ์ประเภทอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมสร้างสรรค์ เช่น “เครื่องปุ๋ยหมักชีวภาพ” ผลงานของ เฉลิมชัย สุวะเสน, เกรียงไกร วงษ์มา และอรุพงษ์ แก้วจุมพล ทั้งสามหนุ่มร่วมกันสร้างสรรค์ ใช้เวลาในการผลิตถึง 2 เดือนเพื่อทดสอบสมรรถนะการใช้งานที่ให้ประสิทธิภาพสูง แต่ประหยัดเวลาในการผลิตปุ๋ยหมักชีวภาพที่ให้จำนวนมากกว่า ทั้งเป็นการลดต้นทุนได้มาก “ใช้งบลงทุนประมาณ 7-8 พันบาท ซึ่งเครื่องนี้ผลิตขึ้นมาโดยคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมเป็นหลัก แทนการใช้ปุ๋ยเคมี ซึ่งมีราคาแพง และที่สำคัญไม่มีอันตราย ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม แนวคิดได้มาจาก ที่โรงเรียนมีการทำปุ๋ยหมักชีวภาพ แต่ใช้มือทำซึ่งใช้เวลานานมาก เวลาหั่นผักใช้เวลานานมาก จึงคิดเครื่องนี้ขึ้นมาเพื่อประหยัดเวลาในการผลิตปุ๋ยหมักชีวภาพให้ได้จำนวนมากกว่า ทั้งสะดวก รวดเร็ว และการใช้งานก็ง่าย เพียงใส่ผักลงไปเครื่องจะทำงาน บดผสมกัน เพียงไม่กี่นาทีก็ใช้ได้แล้ว ซึ่งประโยชน์ของปุ๋ยหมักชีวภาพ น้ำที่ได้ คือ นำไปใช้ราดท่อที่มีกลิ่นเหม็นได้ดี และส่วนพืชผักสมุนไพรที่ใส่ลงบดผสมยังเป็นยาไล่แมลงที่ดีอีกด้วย”

       สำหรับกลุ่มเทคโนโลยีชาวบ้าน ได้ผลิตนวัตกรรม “ที่จอดรถนิรภัย” สร้างสรรค์โดย สุภาพร จำปา, ปกรณ์ หงส์ทอง และณัฐพล มีอาษา สามแรงแข็งขันจนเกิดเป็นไอเดียในการสร้างความปลอดภัยให้กับรถจักรยานที่จอดทีไร อาจจะหายไปทุกที “แนวคิด ‘ที่จอดรถนิรภัย’จะช่วยได้จริงๆ คือ เจ้าของรถแต่ละคนที่จะนำรถไปจอดในสถานที่ที่จอดทุกคันจะมีบาร์โค้ดเป็นของตนเอง เมื่อเข้าประตูเพื่อไปจอดรถ ให้เสียบบัตรบาร์โค้ด ประตูก็จะเปิดออก แล้วจึงนำรถเข้าไปจอดได้ ซึ่งเป็นการดูแลเฝ้ารถให้เราตลอดด้วย เพราะหากมีใครมาขโมยรถก็ไม่สามารถจะเอารถออกจากประตูทางออกได้เลย เพราะไม่มีบัตรบาร์โค้ดของรถคันนั้น ซึ่งบัตรบาร์โค้ดจะมีรหัสของแต่ละคันไปไม่เหมือนกัน”
       
       นอกจากนี้ยังมียังมีประเภทพลังงานทดแทนเพื่อเศรษฐกิจพอเพียงของกลุ่มปวส.2 สิทธิชัย มะณีมงคล ช่างไฟฟ้า ที่ได้สร้างสรรค์นวัตกรรม “เครื่องทำน้ำอุ่นพลังงานแสงอาทิตย์” โดยใช้แสงแดดจากดวงอาทิตย์เป็นตัวขับเคลื่อนกระบวนการต่างๆ ที่จะทำให้น้ำในระบบมีความร้อนพอ ซึ่งใช้เวลาเพียง 20 นาทีเท่านั้น ก็สามารถเปิดก๊อกใช้ได้ตามต้องการ ทั้งนี้เป็นนวัตกรรมที่ลงทุนประมาณพันกว่าบาท แต่เจ้าตัวก็บอกว่า ตรงนี้เป็นเพียงแนวคิดเท่านั้น ยังต้องพัฒนารูปแบบต่อไป

       ปิดท้ายด้วย กับสิ่งประดิษฐ์จากสาขาช่างยนต์ที่สร้างสรรค์ผลงาน “รถยนต์ฝึกทักษะในการขับขี่สำหรับเด็ก” โดยกลุ่มของ ชัยชัช ทองสุวรรณ, นรินทร์ธร ริยาพันธ์, ชัยเดช เขนยทอง, จิรโรจน์ อัศวศรีสุข, ณัฐวุฒิ คงสมนึก และ ปิยชาติ วนวาล “มอเตอร์ไซค์สำหรับเด็กคันนี้สร้างโครงและจุดยึดต่างๆ ขึ้นมาเอง โดยใช้เหล็กมาประกอบ แล้วพ่นสี แล้วใช้ระบบเครื่องตัดหญ้าเป็นตัวเครื่องยนต์ จึงทำให้มีเสียงดัง รถมอเตอร์ไซค์คันนี้ยังเป็นระบบประหยัดน้ำมัน ใช้เบนซิน 91 ซึ่งใช้เวลาในการประดิษฐ์เพียง 2 อาทิตย์ ลงทุนไป 9,000 บาท หากไปซื้อที่ขายกันทั่วไป อาจจะราคาหลายหมื่นบาท หรือบางคันอาจเกือบแสนบาท แต่คันนี้ผลิตขึ้นมาเพื่อให้เด็กวัยประมาณ 10 ปี ฝึกทักษะในการขับขี่รถ”
       
       สิ่งประดิษฐ์และนวัตกรรมใหม่ที่สร้างสรรค์ด้วยดุลยภาพเหล่านี้ ยึดตามชีววิถีเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนสู่เศรษฐกิจพอเพียง เพื่อเปิดโอกาสแก่พลังอันยิ่งใหญ่สู่เยาวชนสายอาชีวศึกษาเติบกล้าอย่างมีคุณภาพในสังคมต่อไป

แหล่งที่มาของข่าว หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ