โชคดีเพราะมีครู

bumrung

คนเราเกิดมาไม่มีใครเก่งและฉลาดออกมาจากท้องพ่อท้องแม่หรอก ก็ต้องออกมาเรียนรู้เอาข้างนอกทั้งนั้นแหละ และครูคนแรกของเราก็คือคุณแม่นั่นเอง

เราจะเรียนรู้ได้จากพ่อแม่และสิ่งแวดล้อมที่เราพบเห็นนั่นแหละ ต่อมาเมื่อถึงเกณฑ์ต้องเข้าเรียนเราก็จะได้คุณครูเป็นผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้ให้สามารถเอาติดตัวไปใช้เพื่อเอาตัวรอดและทำมาหากินประกอบอาชีพเลี้ยงตนและสร้างความเจริญให้กับตัวเองและครอบครัวได้

ยิ่งถ้าได้ครูที่ดี ครูที่ถ่ายทอดความรู้อย่างสร้างสรรค์ ครูที่คอยช่วยเหลือและปกป้องเราด้วยแล้ว ยิ่งทำให้ชีวิตของเราก้าวหน้าไปได้ไกลอีกต่างหาก ฉะนั้นเราจึงควรระลึกถึงพระคุณของคุณครูไว้ให้มาก

ปูเป็นอีกคนหนึ่งที่มีบรรพบุรุษและชาติตระกูลเป็นคุณครูเสียส่วนใหญ่ ทั้งคุณพ่อคุณแม่คุณอาคุณน้าต่างก็เป็นคุณครูกันทั้งนั้น และปูก็พยายามหลีกหนีมาตลอด แต่ในที่สุดก็หนีไม่พ้นต้องมาเป็นคุณครูสอนเขาจนได้ เคยมั้ยคนเราเนี่ยไม่ชอบอะไรเกลียดอะไรก็มักจะต้องเจออย่างที่ไม่ชอบนั้นแหละ เหมือนบางทีเราเรียนมาอย่าง แต่ไม่ได้ทำงานอย่างที่เราได้ร่ำเรียนมา แต่กลับต้องใช้ประสบการณ์ในการทำงานเพื่อเอาตัวรอดมากกว่า หรือเกลียดใครเข้าไส้แต่กลับได้มาเป็นคู่ แต่ไอ้ที่หลงรักกลับไปเป็นของคนอื่นซะยังงั้น

ที่อยากจะหลีกหนีก็เพราะว่าเราเห็นๆ ไงว่าตอนที่คุณแม่ปูเป็นคุณครูนั้นแสนจะเหนื่อยยากลำบากเพียงใด เงินเดือนก็น้อยนิดแต่ก็ต้องคอยเคี่ยวเข็ญลูกศิษย์ให้ได้ดี แม่ปูก็เก่งนะ ได้เงินเดือนครูอันน้อยนิดเนี่ยแหละที่เอามาเลี้ยงปูกับน้องจนโตได้อ่ะ

ตอนที่ปูต้องเรียนมหาวิทยาลัย สอบเข้าที่ไหนก็ไม่ได้เลยเข้าที่วิทยาลัยครูพระนคร ตอนนั้นคุณแม่บอกว่า “อยากเป็นครูเหรอ เห็นแม่มั้ย ทั้งเหนื่อยทั้งไม่พอกิน อย่าเป็นเลยลูก มันลำบาก” ปูก็เลยเลือกเรียนมนุษยศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ กะว่าจบมาเพื่อจะได้ไปทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่ครูได้ เพราะเราเรียนภาษา และแล้วในช่วงแรกก็มาเป็นซูเปอร์สตาร์ดาราตลกซะแล้ว ไงล่ะไม่ได้ใช้อะไรที่เรียนมาเลยค่ะคุณณณ ยังคิดเลยว่า “แล้วจะเรียนมาทำไม” รู้งี้เรียนนิเทศเหมือนเพื่อนดาราคนอื่นเขาก็หมดเรื่อง แต่แล้วไม่ว่าจะเรียนอะไรมาก็ไม่ได้ใช้หรอกเพราะอาชีพหน้ากล้องเนี่ย ต้องใช้ประสบการณ์มากกว่าทฤษฎีนะซิ อ้าวรอดไป

และแล้ว 15 ปีผ่านไป ก็ได้มีโอกาสศึกษาด้านโหราศาสตร์ ครูคนแรกของปูที่สอนโหราศาสตร์ยูเรเนี่ยนก็คือ อาจารย์เดชา ไพรัชกุล ท่านบอกว่าดวงปูน่ะยังไงก็ไม่พ้นความเป็นครูหรอก และยังต้องวุ่นวายกับเรื่องของโหราศาสตร์ไปอีกหลายสิบปีเชียวแหละ ปูก็ฟังๆ อาจารย์ไปงั้นแหละไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก 8 ปีผ่านไปใครจะคิดว่าทุกวันนี้ปูกลายเป็นคุณครูไปเรียบร้อยแล้วน่ะซิ อาจเป็นเพราะมีกัลยาณมิตรที่ดีด้วยกระมังคือมีพวกคุณครูที่ดีๆ ทั้งหลายด้วยแหละ จึงทำให้ปูสามารถเป็นครูที่สามารถถ่ายทอดความรู้ได้อย่างสร้างสรรค์ มีเหตุมีผล และสามารถนำความรู้ที่ได้จากคุณครูทั้งหลายไปมอบต่อให้แก่ลูกศิษย์อีกทีหนึ่ง

โดยเฉพาะพี่ไอรีน ออง ที่เป็นคนเล็งเห็นความเป็นครูของปู “เธอสามารถทำได้...พี่เห็น” และด้วยความที่ปูเป็นคนชอบสอนเพื่อน ติวให้เพื่อนๆ อยู่บ่อยๆ ด้วยมั้ง เมื่อพี่ไอรีนเล็งเห็นจึงมอบโอกาสความเป็นครูเต็มตัวให้ปูทันที ทำให้ไอ้ที่เรียนมาเมื่อครั้งที่เป็นนักศึกษาวิทยาลัยครูนั้นได้นำมาใช้ได้อย่างเต็มที่เลยทีเดียวเชียว

เมื่อได้สอนแล้วคนที่มาเรียนกับเราเขาสนุกและได้ความรู้ด้วยแล้วนะ ทำให้ปูมีกำลังใจ คราวนี้พอพี่ไอรีนบอกมีคลาสต้องสอน ปูจะรู้สึกตื่นเต้นดีใจกระตือรือร้นที่อยากจะไปสอนทุกครั้ง และด้วยความโชคดีของปูด้วยกระมังที่มักได้คนที่เรียนโหราศาสตร์พื้นฐานกับปูนั้น น่ารัก นิสัยดี ที่สำคัญพวกเขาฉลาดสามารถเรียนรู้ได้เร็วทำให้ทั้งพวกเขาและปูสนุกกับการเรียนการสอน มีเสียงหัวเราะทุกครั้งไป

อย่างเรื่องดวงดาวปูก็ได้อาจารย์ดี คืออาจารย์เดชา ไพรัชกุล ที่พร่ำสอน คอยเรียกไปอัพโปรแกรมใหม่ๆ อยู่เรื่อยๆ ทำให้ปูสามารถพัฒนาได้เร็ว อาจารย์สุวิมลและอาจารย์ภานุวัฒน์ พันธุ์วิชาติกุล ที่สอนเรื่องการดูนิสัยคนจากการมองเห็นเพียงแค่หน้าตา ซึ่งปูสามารถนำมาใช้กับชีวิตประจำวันได้มากเลยล่ะ และอาจารย์อีกหลายๆ ท่านที่พร่ำสอนปูมา

มีอีกหนึ่งอาจารย์ที่ปูยึดหลักของท่านแล้วทำให้ปูรู้สึกว่ามีผู้คนรักใคร่ปูเอามากๆ ก็คืออาจารย์เจษฎา คำไหล ท่านบอกว่า “ปูเอ๋ย ถ้าสามารถช่วยเหลือผู้คนให้เขาสบายใจได้ก็ทำไปเถอะ อย่าไปเบียดเบียนเขาเลย แต่ถ้าไม่มีจะกินค่อยไปเก็บตังค์เขานะ เพราะคนที่เขาเข้ามาหาเรานั้น แปลว่าเขากำลังแย่ ต้องการกำลังใจ ถ้าเราทำให้เขาสบายใจได้ก็เท่ากับว่าได้ทำบุญทำทานแล้วนะลูกนะ” ทำให้ทุกวันนี้ปูเลยไม่รับดูดวงส่วนตัวกับใคร หรือเก็บเงินเป็นธุรกิจเลย นอกจากถูกจัดจ้างเป็นพวกงานอีเวนต์ ดอกจันและพวก 1900 ทั้งหลาย ที่จ้างให้ทำคำทำนายส่งเขานั่นแหละ เลยไม่ได้ร่ำรวยอะไรเหมือนพวกนักโหราที่ทำธุรกิจกัน แต่ปูรู้สึกสบายใจพอใจกับสิ่งที่ได้ตรงนี้ เลยไม่ลำบากไม่ขัดสน มีคนรักมากกว่าคนเกลียดดีจะตายไป แต่ก็คงมีคนหมั่นไส้ปูอยู่บ้างล่ะ

แล้วถ้าใครอยากให้ปูดูคงต้องโทร.เข้าไปที่ FM95 ปูจะจัดรายการวิทยุทุกวันเสาร์อาทิตย์ ดูกันสดๆ ชัดเจน แต่ขอบอกก่อนว่ามีแต่ด่าไม่มีชมกันนะ ไม่เสียสตางค์ ถ้ามีใครไปแอบอ้างให้เสียเงิน แสดงว่าคุณถูกหลอกแล้วล่ะจ้า แต่ถ้าอยากจะเรียนปาจื้อพื้นฐานกับปูก็ต้องตามข่าวที่ www.Wofs.co.th นะจ๊ะ

ที่เล่ามาเนี่ยก็เพราะอยากจะอวดว่าปูมักโชคดีได้ครูบาอาจารย์ที่ดีให้ทั้งความรู้และแง่คิดดีๆ ทำให้ปูสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างถูกต้องและราบรื่น ถึงจะมีอุปสรรคบ้างก็สามารถผ่านพ้นไปได้ไม่ยากเลย แต่ถ้าเราไม่มีคนคอยชี้แนะไปในทางที่ถูกที่ควร ไม่มีกัลยาณมิตรที่ดี กว่าเราจะเดินได้อย่างราบรื่นคงต้องโดนไปหลายดอกก่อน หรือกว่าจะเรียนรู้สิ่งที่ถูกต้องได้ก็คงแก่มากแล้วแก้ไขอะไรไม่ทันแล้วล่ะ ไม่งั้นเขาจะมีคุณครูไว้ทำไมล่ะ ถ้าไม่จำเป็นต้องมีใครมาคอยสั่งสอนแนะนำอ่ะ....ใช่มั้ย--จบ--

ที่มา: http://www.posttoday.com