แผนการศึกษาเฉพาะบุคคล (IEP) กับแนวทางทางกฎหมายและการปฏิบัติสำหรับคุณพ่อคุณแม่ ตอนที่ 5
  ข่าวทั้งหมด
27 กุมภาพันธ์ 2556

       โดย ปีเตอร์ ดับบลิว ดี ไรท์และพาเมล่า แดร์ ไรท์ (2003)

กฎหมายและกฎข้อบังคับต่างๆ

การตัดสินทางกฎหมาย
เพื่อ ช่วยให้การศึกษาของคุณเกี่ยวกับ IEP ว่า ควรจะมีอะไรรวมอยู่ใน IEP บ้าง  เรารวบรวมจากกรณีที่เป็นจริง  แต่ละกรณีที่เลือกจะแสดงให้เห็นถึงจุดเฉพาะเกี่ยวกับ IEP หลังจากคุณอ่านบทนี้แล้ว คุณจะมีความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับกฎหมายและ IEP (ในสหรัฐอเมริกา)

กรณีของเบอร์ลิงตันกับกรมการศึกษาสำหรับมลรัฐแมสซาชูเสทส์

ใน ปี 1985 ศาลฏีกาได้ออกกฎกรณีของการศึกษาพิเศษซึ่งเกิดขึ้นในแมสซาชูเสทส์  เบอร์ลิงตันเป็นกรณีการศึกษาพิเศษที่สำคัญเป็นกรณีที่สองซึ่งมีการตัดสินใน ศาลฏีกา ในกรณีของเบอร์ลิงตัน การพิจารณาของศาลฏีกาได้ประกาศเรื่อง IEP  และสิ่งที่ IEP ควรจะมีดังนี้
การศึกษาที่รัฐมอบให้อย่างเหมาะสมและไม่ เสียค่าใช้จ่าย (Free appropriate public  education หรือ FAPE) ตามพระราชบัญญัติการศึกษาสำหรับคนพิการ (IDEA) (ของสหรัฐอเมริกา) ถูกออกแบบสำหรับความต้องการเฉพาะของเด็กคนนั้นนั้นผ่านโปรแกรมการศึกษาส่วน บุคคลหรือ IEP ซึ่ง เป็น “การบรรยายที่ครอบคลุมถึงความต้องการทางการศึกษาของเด็กพิการและเป็นการสอน ที่ออกแบบให้เป็นพิเศษรวมถึงบริการที่เกี่ยวข้องที่จะนำมาให้เพื่อสนองความ ต้องการเหล่านั้น”

กรณีทางกฎหมายสนับสนุนสถานภาพของเราว่า  IEP ที่เหมาะสมเป็นเรื่องจำเป็นมาก  แต่อะไรคือ “ความเหมาะสม”  “ผลประโยชน์” มากเท่าไรจึงเพียงพอ  ลองดูกรณีทางกฎหมายต่อไปอีก

IEP “เหมาะสม”  หรือไม่

ปี 1985 ผู้พิพากษาแห่งศาลรัฐบาลกลางในนิวยอร์คพบว่า IEP เหมาะสมเพราะว่า
........ เป้าหมายต่างๆที่ทำเฉพาะสำหรับระดับทางการศึกษาของเกลนจำเป็นต้องยกขึ้นมา กล่าวถึงและทำบัญชีไว้ครอบคลุมเกี่ยวกับการอ่าน  ทักษะทางภาษาและคณิตศาสตร์
คุณพ่อคุณแม่จดบันทึกไว้ว่า  ในกรณีนี้  การทดสอบสภาวะที่เป็นจริง (objective tests)(ไม่ใช่จากการสังเกตเป็นการเฉพาะตัวเท่านั้น-subjective observation) คือความเปลี่ยนแปลงต่างๆในคะแนนเทียบเท่าระดับชั้นของเด็ก  ผู้พิพากษาในกรณีของเจมส์ ฮอลล์ก็ใช้คะแนนเทียบเท่าระดับชั้นเป็นตัววัด

IEP ที่ทำไว้ “เพียงพอ” หรือยัง

ใน ปี 1988 ศาลฏีกาของมลรัฐไอดาโฮพบว่า  ระบบของโรงเรียนบอยส์ไม่ได้ให้การศึกษาที่เหมาะสมและฟรี (FAPE) เพราะว่าพวกเขาไม่ได้พัฒนา IEP  “เพียงพอ”  IEP ไม่ “เพียงพอ” เพราะว่ามันไม่ได้เฉพาะเจาะจงในเรื่องมาตรการในการปฏิบัติและกระบวนการ ประเมินซึ่งจะถูกใช้ตัดสินว่า บรรลุจุดประสงค์ใน IEP หรือไม่  ศาลไอดาโฮบันทึกว่า

เหนือสิ่งอื่นใด  รัฐสภายอมรับว่า เด็กๆ ที่พิการมีความเฉพาะตัวและการตัดสินใจในเรื่องสถานะต้องกระทำอยู่บนพื้นฐาน ของแต่ละบุคคล  โดยทีมที่มีความเข้มงวดมาก   ตามแต่มาตรฐานที่หลากหลาย  “.....ความสำคัญของ IEP  จะต้องถูกบรรยายอย่างตีแผ่ความจริงให้ได้ทั้งหมด  มันเป็นเอกสารการตัดสินใจ”  (กรณีของธอร์นอคกับเขตการศึกษาอิสระบอยส์)

ศาล พบว่า IEP สองฉบับที่นำเสนอโดยเขตการศึกษาไม่เพียงพอเพราะว่า  พวกเขาไม่ได้รวม “.....เป้าหมาย วัตถุประสงค์  และมาตรการตามสภาวะเป็นจริงที่เหมาะสม  กระบวนการประเมินผลและกำหนดการสำหรับการตัดสิน  อย่างน้อยที่สุดอยู่บนพื้นฐานรายปีเป็นหลัก  แม้ว่า ‘วัตถุประสงค์ทางการสอนจะบรรลุตามที่ต้องการก็ตาม’…….เนื่องจากข้อบกพร่องใน IEP ของกาเบรียล  ความล้มเหลวของเขตการศึกษาที่จะยอมรับความบกพร่องใน IEP ที่นำมาใช้.....เรายืนยันตามการตัดสินใจของศาลชั้นต้น......ปราศจาก IEP ที่ถูกต้อง  จึงไม่ถือว่าเป็นการศึกษาที่เหมาะสมและไม่เสียค่าใช้จ่าย (FAPE)…..และดังนั้น จึงชี้ได้ว่า  การชดใช้คืน (ค่าการเรียนในโรงเรียนเอกชน) จึงเหมาะสม

การสังเกตของครูเป็นการส่วนตัว

ใน ปี 1985 ผู้พิพากษาซาโรคินประจำศาลชั้นต้นมลรัฐนิวเจอร์ซี่ได้ทบทวนการตัดสินของผู้ พิพากษากฎหมายปกครองสองท่านในกรณีที่เกี่ยวข้องกับเด็กที่บกพร่องทางการได้ ยิน  เขาพบว่า  การประเมินเด็กหญิงอลิสา ของเขตการศึกษาที่ว่ารู้สึก “บกพร่องอย่างน่ารันทดใจ”  เพราะว่าพวกเขาไว้วางใจที่ “การสังเกตของครู” เป็นการเฉพาะตัว  ไม่ใช่ข้อมูลการทดสอบสภาวะที่เป็นจริง (objective tests) หรือ “ทางวิทยาศาสตร์”

พวกเขาเกือบจะขึ้นอยู่กับการสังเกตของคนๆ เดียว....การประเมินผลประกอบไปด้วยงานย่อยๆและกระบวนการต่างๆ เบื้องต้นที่ไม่มีมาตรฐาน.......ไม่มีผลการทดสอบทางวิทยาศาสตร์ที่จะนำมา พิจารณา.....ดังนั้น  หนึ่งกระบวนการ คือการประเมินของครู ถูกนำมาใช้   กระบวนการเช่นนั้นขาดความถูกต้องทางวิทยาศาสตร์  และยังไม่เป็นระบบ  ถูกจำกัดโดยพิสัยแคบๆ ของความประพฤติ  และไม่ได้รับการยืนยันโดยข้อมูลการทดสอบที่เป็นปัจจุบัน  ดังนั้นมีแนวโน้มที่จะเป็นการประเมินผลที่เลือกปฏิบัติแบ่งแยก  เช่น  การประเมินผลเป็นอคติ  ในกรณีนี้เป็นปฏิปักษ์ต่อเด็กหูหนวก.....ศาลพบว่า  วิธีการประเมินเช่นนี้ไม่สนองความต้องการของกฎหมายการศึกษาสำหรับเด็กพิการ (Education for all handicapped children-EAHCA) และกฎระเบียบของมัน (กรณีของ โบนาดอนนากับคูเปอร์แมน)

ความก้าวหน้าทางการศึกษาควรจะวัดอย่างไร

ใน งานของเรากับพ่อแม่และเด็กๆ  เราได้เห็น IEP จำนวนนับร้อยๆ ซึ่งระบุ “ความก้าวหน้า” โดยการสังเกตของครูเป็นการส่วนตัว  ไม่ใช่การทดสอบสภาวะที่เป็นจริงในทักษะของเด็ก  เหมือนอย่างที่คุณเห็นในกรณีของเจย์  ปัญหาร้ายแรงที่เกิดขึ้นบ่อยๆ เมื่อมีการการตัดสินใจทางการศึกษาที่อยู่บนพื้นฐานของการสังเกตที่เป็นการ เฉพาะตัว  ปัญหาเหล่านี้มีผลตามมาที่ร้ายแรงสำหรับเด็ก

ในปี 1989 ศาลสูงมลรัฐนิวเจอร์ซี่ได้ชดเชยค่าการเรียนให้กับพ่อแม่ของเด็กคนหนึ่งที่ บกพร่องทางการอ่าน (ดิสเลคเซีย) นี่เป็นสิ่งที่ศาลได้กล่าวถึงไว้เกี่ยวกับ IEP ของโรงเรียนรัฐบาลแห่งนั้น

เหมือนอย่างที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้ ว่า  จุดประสงค์ของ IEP คือ เป็นแนวทางให้ครูและเพื่อประกันว่า  เด็กคนนั้นได้รับการศึกษาที่จำเป็นสำหรับเขา

ปราศจาก  IEP ที่ร่างไว้อย่างเหมาะสม  มันจะกลายเป็นเรื่องยาก  เป็นไปได้หรือไม่ที่จะวัดความก้าวหน้าของเด็ก  การวัดซึ่งจำเป็นสำหรับการตัดสินการเปลี่ยนแปลงที่จะกระทำใน IEP ฉบับต่อไป  ยิ่งกว่านั้น  IEP ซึ่งไม่สามารถทบทวนได้เท่ากับปฏิเสธโอกาสของพ่อแม่ที่จะช่วยจัดการศึกษาให้ เหมาะกับลูกของตนและลดความมั่นใจของผู้ปกครองว่าลูกของเขาจะได้รับการศึกษา ที่พวกเขาได้รับสิทธิ

ดังนั้น  ข้อบกพร่องซึ่งเสนอโปรแกรมการศึกษาของจอห์นที่ไม่สามารถจะทบทวนได้จึงถูก พิจารณาว่า ไม่เหมาะสม.... (เจ้าหน้าที่คัดแยกยกคำพูดมาว่า  ไม่ชัดเจนโดยตลอดว่า  ‘จุดประสงค์ใดและความก้าวหน้าใดจำเป็นจะต้องมีการวัดและตัดสินอย่างไร’  เจ้าหน้าที่คนนั้นอ้างต่อไปว่า  “พบว่า ข้อสังเกตของครูทั้งหมดอยู่พื้นฐานของการสังเกตเฉพาะตัว.......เป้าหมายและ วัตถุประสงค์ของ IEP สำหรับ ปี 1980-1981 และแผนที่เสนอสำหรับปี 1981-1982 ล้วนแล้วแต่คลุมเครือจนกระทั่งดูไร้ความหมาย”

ในปี 1990 ศาลรัฐบาลกลางในมลรัฐอลาบามาโต้แย้ง IEP ของโรงเรียนรัฐบาลอีกแห่งหนึ่ง   ทำไมน่ะหรือ  ผู้พิพากษาเขียนว่า  
เหมือน IEP ฉบับก่อนของคอรี่ แผนการศึกษาฉบับใหม่รวมเพียงแค่จุดประสงค์ทั่วๆไป อย่างกว้างๆและวิธีการที่คลุมเครือสำหรับการตรวจสอบผลความก้าวหน้าของคอรี่

ตัวอย่าง เช่น  จุดประสงค์ที่หนึ่งใน IEP ฉบับใหม่ ที่ทำไว้ในรูปแบบมาตรฐานว่า “นักเรียนจะยังคงรักษาคะแนนคณิตศาสตร์โดยเฉลี่ย.......80....เปอร์เซ็นต์ใน ระดับชั้นเรียนปีที่ 3 ”
และเขียนต่อไปว่า  คอรี่จะถูกประเมินโดยวิธีอ้างอิงกับ “งานประจำวัน” และ “การทดสอบในแต่ละบทเรียน”

สอง สามเดือนต่อมา  ศาลชั้นต้นของมลรัฐเนบราสกาได้สนับสนุน IEP ของโรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่งว่า  ได้บรรจุเป้าหมายและวัตถุประสงค์ที่เหมาะสม

กรณี ของมลรัฐเนบราสกานี้ที่ได้วิเคราะห์เป้าหมายและวัตถุประสงค์  ศาลบันทึกว่า IEP รวบรวมข้อมูลการทดสอบที่เป็นการเฉพาะเจาะจงมาก  รวมทั้งการจัดลำดับเปอร์เซ็นต์และคะแนนเทียบเท่าระดับชั้นที่จะอธิบายระดับ การแสดงผลการเรียนในปัจจุบันของเด็ก
ในปี 1993  คณะผู้พิพากษาสามท่านในมลรัฐเพนซิลวาเนีย ได้ทบทวน IEP ของเด็กและพบว่า
IEP ไม่ได้บรรลุความต้องการที่แท้จริง เพราะแม้ว่ามันจะให้ผลประโยชน์ทางการศึกษาบางอย่างสำหรับโฮป.....แต่ก็ไม่มี ลักษณะเฉพาะบุคคลที่จะบรรลุความต้องการทางอารมณ์และสังคมของเด็กอย่างโฮป

คณะ ศาลอุทธรณ์ทำบัญชีองค์ประกอบซึ่ง  IEP ของโฮปขาดไป รวมทั้งระดับปัจจุบันของการปฏิบัติตน  พฤติกรรมส่วนบุคคล  แผนการแก้ไขปรับปรุง  มาตรการของวัตถุประสงค์  กระบวนการประเมินผลหรือกำหนดเวลาที่จะตัดสินว่าเมื่อไรที่เป้าหมายจะบรรลุ  เป้าหมายรายปีที่เขียนขึ้นสำหรับโฮปค่อนข้างจะเป็นแผนทั่วไปสำหรับนักเรียน ทุกคนในชั้นเรียน  นอกจากนี้ยังขาดบริการที่เกี่ยวข้องที่จะสนองความต้องการทางอารมณ์และสังคม ของโฮปอีกด้วย

IEP ถูกเขียนขึ้นในลักษณะแบบอย่างทั่วๆไปสำหรับนักเรียนที่เข้าชั้นเรียนเด็กแอลดีและไม่ได้บ่งบอกความบกพร่องส่วนบุคคลของโฮป

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

จาก Your Child’s IEP: Practical and Legal Guidance for Parents by Peter W.D. Wright and Pamela Darr Wright (2003) จาก http://www.ldonline.org 
แปลและเรียบเรียงโดย : พรรษชล ศรีอิสราพร ส่วนสื่อการศึกษาเพื่อคนพิการ ศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา http://www.braille-cet.in.th

แหล่งที่มา/ผู้ส่ง :: วรชาติ กศน.
347 จำนวนผู้เข้าชม หน้าที่แล้ว





 
ชื่อ : :
รูปภาพแสดงอารมณ์
รูปภาพ : :
ความคิดเห็น :
     
 

 

RSS
ปรับขนาดตัวอักษร ตัวอักษรขนาดเล็ก ตัวอักษรขนาดกลาง ตัวอักษรขนาดใหญ่
 
 
 
 
moe
งานฉลองพระชันษา 100 ปี สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
moe
moe
คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)
รวมประกาศและคำสั่ง คสช.
พบปลัดกระทรวงศึกษาธิการ (ดร.สุทธศรี วงษ์สมาน)
Readmap ปฏิรูปการศึกษา)
moe
moe
๑ อำเภอ ๑ ทุน่
Click ดู รายการย้อนหลังที่นี่
ติดตามข่าวสาร E-learning ได้ที่นี่ค่ะ
บทเรียนออนไลน์ e-learning
moe
moe
Click เข้าเว็บ asean ค่ะ
เชิญร่วม Twitter กับ ศธ.
โครงการเงินทุนหมุนเวียนส่งเสริมผลผลิตเพื่อโครงการอาหารกลางวัน
รับแจ้งข่าว ความประพฤติ นักเรียน นักศึกษา
สสค. เปิดรับโครงการส่งเสริมนวัตกรรมสร้างสรรค์การเรียนรู้
เชิญแวะชมเว็บวุฒิอาสาธนาคารสมอง ศธ.
ทำความรู้จักกองทุนพัฒนาครูฯ
รู้จัก สำนักงานเลขานุการกองทุนพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา
moe

moe
moe

moe moe
  อา   จ   อ   พ   พฤ   ศ   ส
       1    2    3    4    5
   6    7    8    9    10    11    12
   13    14    15    16    17    18    19
   20    21    22    23    24    25    26
   27    28    29    30    31    


moe
moe
 
moe
moe
banner กระทรวงศึกษาธิการ
ลำดับที่ผู้เข้าชม
moe
moe
moe
w3c
moe


 




  โดย ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวง
  ติดต่อผู้ดูแลระบบ : website@moe.go.th
  ติดต่อ สอบถาม ร้องเรียน ที่สายด่วนการศึกษา โทร 1579
  กระทรวงศึกษาธิการ 319 วังจันทรเกษม ถนนราชดำเนินนอก เขตดุสิต กทม. 10300
  ใช้เวลาในการโหลดข้อมูล 0.05  วินาที.
  แสดงผลได้ดีที่ขนาดหน้าจอ 1024x768 pixel โดยใช้ [IE7, IE8, FIREFOX]
หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
แผนผังเว็บไซต์