หน้าแรก กระทรวงศึกษาธิการ สมัครสมาชิก เข้าสู่ระบบ
  คน.ชานเมืองขข.  
    Profile   |  Blog  |  Photo
 
รูปภาพทั้งหมด 0 รูป

<<
สิงหาคม 2557 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
 
 
 
 
 
 

  บล็อกของ คน.ชานเมืองขข. ค้นพบ 59 รายการ
สัจธรรมของมนุษย์  
หลักคิด 20 ข้อ จากท่าน ว.วชิรเมธี  
คำคมเตือนสติ (คมมากนะ ขอบอก)  
ปราชญ์เศรษฐีคนที่ 2 ของ โลก  
10 วีธี ป้องกันภัยอันตราย สำหรับสาวๆ  
***ดอกไม้ประจำเดือนเกิด***  
เว็บรวมแบบบ้านแจกฟรี  
!!!ภาพสวยและข้อคิดดีดี!!!  
< คำคม >- - ->>นำเสนอแบบเพาเวอร์พอยต์ ครับ !!!  
มหันต์ภัยจากบุหรี่ / วันนี้บอกคนที่คุณรักเลิกบุหรี  
สิ่งที่เรามักจะนึกเสียใจก่อนเสียชีวิต  
ตารางสอบ o-net ปี 2554  
***สิบแง่คิดดี ๆ สำหรับชีวิตประจำวัน***  
\"สถานที่ปฏิบัติธรรมที่พึ่งทางใจ\"  
<< ก่อนหน้า - 1 - 2 - 3 - 4 - ถัดไป >>
รายการโปรด
วิธีคิดเลขเร็ว
คำคมความรัก..จากโน๊ตอุดม..!!

  
 
 
12 สิงหาคม \"วันแม่แห่งชาติ\"    [ 2010-08-11 04:52:37 ] เก็บเป็นรายการโปรด
กลุ่ม : ทั่วไป

คำขวัญเนื่องในโอกาสวันแม่แห่งชาติ 2553 

"แผ่นดินนี้ แม่ของลูก ใช้ปลูกข้าว กี่แสนก้าว ที่เดินซ้ำ ย่ำหว่านไถ บำรุงดิน จนอุดม สมดังใจ หวังนาไทย เป็นของไทย ไปนิรันดร์"

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2544 - 2552

 คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2552


          สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติ ปี 2552 ความว่า

          "แผ่นดินนี้ปู่ย่าตายายสร้าง  เคยทอดร่างลงถมถิ่นแผ่นดินแม่ ขอลูกไทยรักษามั่นไม่ผันแปร   เป็นไทยแท้มิใช่ไทยแต่ในนาม"

 คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2551


         "เมื่อเกิดมาอาศัยถิ่นแผ่นดินไหน ควรมีใจกตัญญูรู้คุณถิ่น หากคนไทยรู้ตอบแทนคุณแผ่นดิน จักไม่มีวันสิ้นแผ่นดินไทย"

 
คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2550

         "ข้าวในนาปลาในน้ำคำโบราณ คือตำนานความอุดมสมบูรณ์สิน ฝากลูกไทยร่วมห่วงแหนรักแผ่นดิน ถนอมไว้อย่าให้สิ้นแผ่นดินไทย"

 คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2549
 
  
         "รักในหลวงพร้อมใจใส่เสื้อเหลือง รักบ้านเมืองจงน้อมใจให้สร้างสรรค์ ใส่สีเดียวแล้วใจเดียวกลมเกลียวกัน รักเช่นนั้นชาติของตนจึงพ้นภัย"


 คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2548


         "ดุจดังแม่ผู้ประเสริฐบังเกิดเกล้า เลี้ยงเราทุกคนมาจนใหญ่ ทุกคำข้าวคือสินแผ่นดินไทย ควรตรองใจทดแทนคุณแผ่นดิน" 

 คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2547
 

          สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ประทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติปีนี้ความว่า 

         "แม่คือผู้ให้ ให้โดยไม่หวังผลตอบแทนใดใด นอกจากความรักความเข้าใจจากลูก"

           พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ประทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติปีนี้ความว่า 

         "แม่ไม่อาจอยู่กับลูกได้ชั่วชีวิต ควรสอนให้เขารู้จักคิดและเลือกปฏิบัติในทางที่ถูกต้อง"

 คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2546
 

         "สามร้อยหกสิบห้าวันคือวันแม่  มิใช่แค่วันใดให้นึกถึงสม่ำเสมอสมัครจิตคิดคำนึง เหมือนแม่ซึ่งรักลูกครบทุกวัน"

 คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2545


         "แม่คือพระประจำอยู่ในบ้าน  บูชาท่านไว้เถิดเกิดมิ่งขวัญ พระคุณแม่เลิศล้ำเกินรำพัน แม่จึงเป็นคนสำคัญทุกวันไป"



        วันแม่แห่งชาติ หรือที่คนไทยทั่วไปนิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า "วันแม่" ทุกคนรับทราบและซาบซึ้งกันดี เนื่องจากวันสำคัญนี้ตรงกับวันเฉลิมพระชนมพรรษาของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถคือ วันที่ 12 สิงหาคม อันเป็นวันคล้ายวันเสด็จพระราชสมภพและถือว่าเป็นวันแม่ของชาติด้วย

        แต่เดิมนั้น วันแม่ของชาติได้กำหนดเอาไว้วันที่ 15 เมษายนของทุก ๆ ปี ทั้งนี้เป็นไปตามมติของคณะรัฐมนตรีประกาศรับรอง เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2493 ซึ่งได้พิจารณาเห็นว่าการจัดงานวันแม่ของสำนักวัฒนธรรมฝ่ายหญิง สภาวัฒนธรรมแห่งชาติผู้รับมอบหมายให้จัดงาน วันแม่ มาตั้งแต่วันที่ 15 เมษายน พ.ศ.2493 เป็นครั้งแรกเป็นต้นมานั้นได้รับความสำเร็จด้วยดี ด้วยประชาชนให้การสนับสนุนจนสามารถขยายขอบข่ายของงานให้กว้างขวางออกไป มีการจัดพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา การประกวดคำขวัญวันแม่ การประกวดแม่ของชาติ เพื่อให้เกียรติและตระหนักในความสำคัญของแม่ และเพื่อเพิ่มความสำคัญของวันแม่ให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ด้วยเหตุนี้งานวันแม่จึงเป็นวันแม่ประจำปีของชาติตามประกาศของรัฐบาลฯพณฯ จอมพล ป.พิบูลสงคราม แต่โดยทั่วไปเรียกกันว่าวันแม่ของชาติ
        ต่อมาถึง พ.ศ.2519 ทางราชการได้เปลี่ยนใหม่ให้ถือเอาวันเสด็จพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ คือ วันที่ 12 สิงหาคม เป็นวันแม่แห่งชาติ เริ่มในปี พ.ศ.2519 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
        วันแม่แห่งชาติ เป็นวันที่ทางราชการกำหนดในวันที่ 12 สิงหาคม ของทุกปี และถือว่าเป็นวันสำคัญยิ่งของปวงชนชาวไทย โดยกำหนดให้ถือว่า "ดอกมะลิ" สีขาวบริสุทธิ์เป็นสัญลักษณ์ของความดีงามของแม่ผู้ให้กำเนิดแก่เรา


 
    กิจกรรมต่าง ๆ ที่ควรปฏิบัติในวันแม่แห่งชาติ
 1. ประดับธงชาติตามอาคารบ้านเรือน
 2. จัดกิจกรรมต่าง ๆ เกี่ยวกับวันแม่ เช่น การจัดนิทรรศการ
 3. จัดกิจกรรมเกี่ยวกับการบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ ทำบุญใส่บาตรอุทิศส่วนกุศล เพื่อรำลึกถึงพระคุณของแม่
 4. นำพวงมาลัยดอกมะลิไปกราบขอพรจากแม่

 

 กลอนวันแม่ เพลงค่าน้ำนม

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง  ที่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล
แม่ ...เราเฝ้าโอ้ละเห่  กล่อมลูกน้อยนอนเปลไม่ห่างหันเห ไปจนไกล
      แต่เล็กจนโตโอ้แม่ถนอม แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดจากรักลูกปักดวงใจ
เติบโตโอ้เล็กจนใหญ่ นี่แหละหนาอะไร มิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม
      ควร คิดพินิจให้ดี  ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม
โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม เลือดในอกผสม กลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
      ...ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง           แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น  หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย
      ควร คิดพินิจให้ดี  ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม
โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม เลือดในอกผสมกลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
      ...ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง  แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น หยดหนึ่งน้ำนมกินทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย

 
 

ตำนาน...วันแม่ ที่ลูกควรรู้

เคยสงสัยบ้างหรือไม่ว่า "วันแม่" มีความเป็นมาอย่างไร ดังนั้น เนื่องในโอกาส "วันแม่แห่งชาติ" ในปีนี้ "ผู้จัดการออนไลน์" จะพาไปค้นหาความหมายของวันสำคัญวันนี้กัน

ความเป็นมาของวันแม่นั้น กล่าวกันว่า นางแอนนา เอ็ม. จาร์วิส คุณครูชาวอเมริกันแห่งรัฐฟิลาเดลเฟียก็ใช้ความพยายามร่วมสองปีเพื่อเรียกร้องให้มี “วันแม่” ขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยในปีพ.ศ. 2457 ประธานาธิบดีวู้ดโรว์ วิลสัน ได้มีคำสั่งให้ถือเอาวันอาทิตย์ที่ 2 ของเดือนพฤษภาคมเป็น “วันแม่แห่งชาติ” และใช้ “ดอกคาร์เนชั่น” เป็นสัญลักษณ์วันแม่ โดยมี 2 แบบคือ ถ้าแม่มีชีวิตอยู่ ให้ใช้ดอกคาร์เนชั่นสีชมพู แต่ถ้าแม่ถึงแก่กรรมไปแล้วให้ใช้ดอกคาร์เนชั่นสีขาว

สำหรับประเทศไทย มีการจัดงานวันแม่ครั้งแรก โดยกระทรวงสาธารณสุข เมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2486 ที่สวนอัมพร แต่เนื่องจากช่วงดังกล่าวเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้ต้องงดจัดในปีต่อไป และต่อมาแม้จะมีหลายหน่วยงานได้พยายามรื้อฟื้นจัดขึ้นอีก แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร รวมทั้งได้มีการเปลี่ยนแปลงกำหนด “วันแม่” หลายครั้ง

จนเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 คณะรัฐมนตรีสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี จึงได้มีประกาศรับรองให้วันที่ 15 เมษายนของทุกๆปี เป็น วันแม่ โดยเรียกว่า “วันแม่ของชาติ” และมอบหมายให้สภาวัฒนธรรมแห่งชาติเป็นผู้จัดงานเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ.2493 เป็นครั้งแรก และได้รับความสำเร็จด้วยดี มีประชาชนและหน่วยงานต่างๆให้การสนับสนุนจัดงานกันอย่างกว้างขวางตั้งแต่นั้นมา และยังมีการประกวดแม่แห่งชาติ และคำขวัญวันแม่ เพื่อให้เกียรติและเพิ่มความสำคัญของงานวันแม่ให้ยิ่งๆขึ้นไปด้วย

ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ทางราชการจึงได้เปลี่ยนใหม่ โดยให้ถือว่าวันที่ 12 สิงหาคม อันเป็น วันเสด็จพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เป็น “วันแม่แห่งชาติ” และกำหนดให้ใช้ “ดอกมะลิ” เป็นดอกไม้สัญลักษณ์วันแม่

การที่ใช้ “ดอกมะลิ” เป็นสัญลักษณ์วันแม่ ก็เพราะดอกมะลิเป็นดอกไม้ที่มีสีขาวบริสุทธิ์ มีกลิ่นหอมที่หอมไปไกลและหอมได้นาน ผลิดอกได้ทั้งปี อีกทั้งยังนำไปปรุงเป็นเครื่องยาหอมใช้บำรุงหัวใจได้ด้วย ซึ่งคุณสมบัติเหล่านี้เปรียบได้กับความรักอันบริสุทธิ์ลึกซึ้งที่แม่มีต่อลูก เป็นความรักที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตากรุณาที่ไม่มีที่สิ้นสุด และไม่มีพิษมีภัย มีแต่ความชุ่มชื่นใจดั่งความหอมของดอกมะลิ


ข้อมูล : อมรรัตน์ เทพกำปนาท
            กลุ่มประชาสัมพันธ์ สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม

กลอนวันแม่

 
      
 
กราบเท้าแม่
 
พระคุณแม่ แท้จริง สุดยิ่งใหญ่
จะหาไหน มาเทียบ เปรียบแม่ได้
แม่รักลูก ฟูมฟัก จากดวงใจ
รักจากใคร ก็มิแม้น มาแทนทัน

บรรจงกราบ แทบเท้า ของคุณแม่
ปิติแผ่ ซาบึ้ง จึงเอ่ยขาน
บทกวี ร้อยกรอง ด้วยกลอนกานท์
ก้มกราบกราน แม่เรา ทุกเช้าเย็น


  โดย พรรณรพี

 
 
 

 

 มิ่งขวัญของลูกคือ....แม่

 

   
รักของใครจะเทียบเปรียบแม่รัก         

ลูกประจักษ์ซึ้งใจหาใครเหมือน

แม่ของลูกเฝ้าย้ำเฝ้าตักเตือน            

หาใครเหมือนมิมีในโลกา

   โดย กอญ่า  


 

 

 

 

๛แม่๛ 
 
   

เจ้ารู้ไหมใครคือผู้สอนสั่ง
มอบพลังคราเจ้าเยาว์ชันษา
รู้หรือไม่ใครมอบสุวิชชา
เป็นปฐมาจารย์เจ้าคราเยาว์วัย
แม่ของเจ้าประเสริฐเลิศล้ำยิ่ง
แม่ไขสิ่งที่เจ้าเฝ้าสงสัย
แม่เจ้าเป็นบรมครูอยู่ในใจ
แม่เจ้าไซร้คืออาจารย์ท่านแรกเอย
      
 

 
 

  โดย dagonnov11

 

 

  เพื่อแม่....แพ้ไม่ได้
 

แม้เหนื่อยกาย...ใจไม่ท้อ...จะขอสู้
ยืนหยัดอยู่...เพื่อแม่...ไม่แพ้ฝัน
แม้อดมื้อ....กินมื้อ..ในบางวัน
เพื่อแม่นั้น...จะก้าวไป..ยังเส้นชัย
อดทนสู้...เพื่อผู้หญิง...ที่รักแท้
นั้นคือแม่...ของเรา...เฝ้าปลอบใจ
ถึงอ่อนล้า...หมดกำลัง..จะก้าวไป
สู้ด้วยใจ...เพื่อแม่..แพ้ไม่ได้

    โดย เด็กเปื้อนฝุ่น
 
 
 
 แม่มีคุณล้นฟ้า

 

   
ใครคนหนึ่งรักเราเท่าชีวิต
ใครคนหนึ่งคอยคิดคอยห่วงหา
ใครคนหนึ่งมีใจที่เมตตา
นี่ละหนาคือแม่แท้ใช่ใคร
แม้นวันใดใจเรานั้นมีทุกข์
ท่านก็คอยหาสุขนำมาให้
ท่านคอยคิดถึงเราอย่างห่วงใย
แม่นั้นไซร้มีคุณสุดนภา......

 โดย kridzaza

 

คลิ๊กดูรูป

 
 
แม่ของลูก 
 
   

เดือนที่สิบเคลื่อนออกนอกท้องแม่
ลืมตาแลเหลียวมองจ้องสงสัย
สัมผัสแรกที่เจอเธอใช่ใคร
อบอุ่นใจยิ่งกว่านทีธาร
มอบความรักทั้งหลายให้ฉันหมด
ไม่ท้อทดโลมลูบจูบประสาน
ช่างอบอุ่นดวงใจไปแสนนาน
ตราบชั่วกาลนิรันดร์ฉันรักเธอ
อันพระคุณยิ่งใหญ่ใครจะเหมือน
แม่เป็นเพื่อนที่ดีนี้เสมอ
จะกี่ปี่กี่วันนั้นเลิศเลอ
ไม่มีเธอชีวิตฉันนั้นอย่างไร
ลูกขอกราบขอบพระคุณบุญของแม่
ช่างงามแท้เสียยิ่งกว่าสิ่งไหน
ที่ได้เกิดในท้องของทรามวัย
ชาติต่อไปขอประสพพบอีกที

 โดย rattanajan
 

พระคุณแม่

 

   
พระคุณแม่ล้นฟ้ามหาสมุทร
ไม่สิ้นสุดพระสุธาหาใครเหมือน
แม่ยิ่งใหญ่กว่าใครให้คอยเตือน
เป็นเสมือนที่ปรึกษาคราทุกข์ใจ

ต้องระทมตรมตรอมยอมเพื่อเจ้า
ถึงเดือนเก้าแบกท้องต้องหวั่นไหว
ลูกเกิดมาแม่คอยเฝ้าและเอาใจ
ลูกอยากได้สิ่งนั้นพลันจัดมา

ยามลูกล้มแม่ประคองทั้งสองแขน
คอยหวงแหนทุกทิวาพาห่วงหา
แม้นลูกหลับแม่ยังตื่นทุกคืนมา
เป็นทั้งยารักษาเจ้าทุกเช้าเย็น

ให้ตอบแทนแม่บ้างอย่างเช่นลูก
ที่พันผูกสายใยใครได้เห็น
ว่าเป็นลูกกตัญญูรู้คุณเป็น
ได้ร่มเย็นเพราะแม่ที่แน่นอน
 

                                                      โดย เด็กวัง555+

 

 
 
   
อุ่นไอรัก...จากแม่

 

   


กลิ่นความรักหอมนวลอวลไออุ่น
มือละมุนเนียนนุ่มอุ้มโอบขวัญ
ทะนุถนอมตระกรองกอดยอดชีวัน
ประครองป้องผองภยันอันตราย

กี่สิบถ้อยร้อยคำรำพันพรอด
ที่ถ่ายทอด “คำรัก” หลากความหมาย
กี่เปรียบเปรยสรรหามาบรรยาย
ฤาเทียบสายใยรักจาก…มารดา

ครั้งที่ลูกยังเป็นเด็ก เล็กเล็กอยู่
แม่คือ “ครู” สอนอ่านเขียนเรียนภาษา
ให้คำเตือน…เสมือนแสงแห่งปัญญา
ให้วิชาคือ “รู้คิด” ที่ติดตน

ยามลูกเหนื่อยอนาทรแสนอ่อนล้า
ต้องการคำปรึกษาหาเหตุผล
แล้วหันมองรอบกาย…คล้ายมืดมน
ยังพบคนหนึ่ง…คือแม่…คอยแลมอง

แม่จ๋า…แม่คือยอดสตรีที่ประเสริฐ
แม่...เลอเลิศหนึ่งในใจไม่เป็นสอง
แม่...สูงค่ากว่าหยาดเพชรเกร็ดสีทอง
เกินยกย่องด้วยล้านคำ…พร่ำพรรณนา

หอมกลิ่นความรักนวลอวลไออุ่น
ระลึกคุณ แม่โอบอุ้มคุ้มเกศา
มือของลูกจึงเรียงร้อยถ้อยวาจา
เป็นมาลาหอม “รัก” กราบจากใจ

   
 

 

  โดย  029224253

 

 

 
  คลิ๊กดูรูป           แม่ของฉัน

 

พระคุณแม่ล้ำเลิศประเสริฐนัก
สู้ฟูมฟักรักลูกจนเติบใหญ่
คอยถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงด้วยใจ
ไม่มีใครเทียบเขาเท่าแม่ตน
เหนือแผ่นฟ้ามหาสมุทรสุดประเสริฐ
แสนบรรเจิดเกิดมาสักหมื่นหน
ลูกขอเกิดเป็นลูกแม่อีกสักคน
บุญบันดลผลกรรมสั่งดั่งตั้งใจ
 
   โดย GuayJeng
 
 
 
 
 

                    รักแม่ทุกวัน

 

 
  แม่รักลูก ผูกสัมพันธ์ ผสานจิต
สายโลหิต ก่อเกิดกาย ใฝ่เติมฝัน
จากความรัก รวมสายใย ใจตรงกัน
ลูกเกิดพลัน เป็นวันแม่ แต่นั้นมา

แม่รักลูก ปลูกใจกาย ทั้งชายหญิง
แม่รักจริง รักสะสม ภิรมย์หา
แม่รักเจ้า เฝ้าอบรม บ่มปัญญา
แม่รักลูก ดั่งแก้วตา ตราบฟ้าดิน

                                               โดย  bourdang

 

       แม่

โอ้..แม่จ๋า แม่คะ หนูรักแม่
พระคุณแม่ สุดซึ้งแท้ หาใครเหมือน
จะทดแทน ทุกคืนวัน ครั้นปีเดือน
กราบเทิดทูน แม่เสมือน เทพเทวา

ขอพรพระ คุ้มครองแม่ ที่หนูรัก
ขออารักษ์ คุ้มภัยแม่ หายห่วงหา
ขอทวยเทพ คุ้มครองแม่ ไร้โรคา
ขอเทิดทูน คุณมารดา ตลอดกาล

  โดย คุโด้-ชินอิจิ  

 


                                                         คลิ๊กดูรูป                                                      

 

พระคุณแม่ยิ่งใหญ่ไพศาลนัก                                                  ด้วยความรักเมตาอาทรเหลือ
เฝ้าถนอมการุณช่วยจุนเจือ                                        
สร้างเลือดเนื้อสร้างวิญญานสานความดี
สิบนิ้วลูกประนมเหนือศีรษะ                                                  
ขอคุณพระจงคุมครองผ่องราศี
ให้แม่สบเสพสุขทุกสิ่งมี                                                  
ล้วนเป็นที่เกษมสันต์นิรันดร์เทอญ

  โดย *Inw>>>>เทพ*

 

                                               คลิ๊กดูรูป 

 

 

แม่..ความรัก คำสั่งสอน

สุดขอบฟ้ากว้างใหญ่ไร้ขอบเขต                                                 

เป็นเพียงเศษของความรักที่ยิ่งใหญ่
คือลูกน้อยเปรียบเสมือนเป็นหัวใจ                                              

ที่แม่ได้มอบให้ทั้งชีวี
ทั้งอบรมณ์ดูแลตั้งแต่เด็ก                                                   

ตั้งแต่เล็กคอยปกป้องไม่ถอยหนี
ยอมลำบากยอมเหนื่อยล้าเพื่อบุตรี                                            

ให้เจ้ามีวันสดใสและสวยงาม
เป็นคนดีเชื่อฟังคำสั่งสอน                                                      

ถึงร้าวรอนยากเข็ญมีขวากหนาม
ขอให้จำคำแม่สอนทุกโมงยาม                                                    

จงมีความอดทนอยู่ที่ใจ
หากสิ้นแม่ให้คิดถึงแม่สักนิด                                                    

จะสถิตอยู่กับเจ้ายามไปไหน
ให้เจ้ารู้ว่าแม่รักสุดหัวใจ                                                           

ให้จำไว้คำแม่สอนก่อนสิ้นลม...

   โดย kim-jun-soo

                                


คำสอน..ของแม่

เสียงที่เคย เอ่ยฟัง ยังคงอยู่
เฝ้าอุ้มชู เลี้ยงดู มิรู้หน่าย
คอยฟูมฟัก ด้วยรัก ลูกมากมาย
มิท้อใจ ขอให้ ลูกได้ดี

ความฉลาด แม่อาจ วาดไม่ได้
ลูกต้องใช้ หัวใจ ไล้แต้มสี
ประสบการณ์ ก้าวผ่าน เนิ่นนานมี
กลวิธี แห่งชีวี ที่มีมา

แม่อยากให้ ใจลูก คิดถูกต้อง
จงไตร่ตรอง พิศมอง ผองปัญหา
ทางสายกลาง ทิศทาง สร้างปัญญา
รักศรัทธา ค่าความดี ที่เจ้าทำ

เมื่อลูกเห็น ใครลำเค็ญ อย่าเข่นข้อง
เข้าทำนอง กองไม้ล้ม ก้มเหยียบย่ำ
เฝ้าคิดร้าย ต่อใคร ไม่ควรทำ
ลูกจงจำ ถ้อยคำ แม่ย้ำเตือน

จงก้าวเดิน เผชิญจิต ลองผิดถูก
เมื่อคิดผูก ต้องลุก กระตุกเงื่อน
ด้วยตัวเรา เท่านั้น อย่าฟั่นเฟือน
คิดเลอะเลือน เงื่อนตาย ได้อายตัว

จงเรียนรู้ สู่ทาง อย่างอดกลั้น
มิหวาดหวั่น พลันตก อกสลัว
ใช้สมอง ตรองพิศ อย่าคิดกลัว
ดีหรือชั่ว ตัวเรา ย่อมเข้าใจ

ลูกมีสิทธิ์ คิดฝัน ทุกวันวี่
แต้มชีวี สีสัน อันสดใส
แม้นไม่อาจ วาดฝัน ได้ทันใด
สู้ต่อไป อย่าสิ้นไร้ ในใจตน

ยามใดสุข เผื่อทุกข์ เข้าปลุกปลอบ
นี่คือกรอบ ครอบใจ ได้ทุกหน
ทางชีวิต ลิขิตวาง อย่างแยบยล
บรรลุผล หลุดพ้น วังวนกรรม

แม่อยากให้ ยิ้มไว้ ทั่วใบหน้า
ใครว่าบ้า อย่าสน คนพูดพร่ำ
ยิ้มเพื่อได้ ล้างใจ ใคร่ควรทำ
ยิ้มประจำ นำชีวิต จิตเบิกบาน

มีสิ่งหนึ่ง พึงจำ ในคำแม่
ความจริงแท้ แน่วแน่ ไม่แปรผัน
พูดโกหก เหมือนตก นรกพลัน
ทุกข์อนันต์ มหันต์ภัย ดั่งไฟฟอน

กำลังใจ แม่ให้ ไม่มีหมด
มิเลี้ยวลด จำจด ทุกบทสอน
พระคุณแม่ แท้จริง ยิ่งสาคร
ประนมกร อ่อนแนบ แทบเท้าเอย

จาก Thaipoem.com โดยคุณ เที่ยนหยด

กลั่นเม็ดเลือดเม็ดน้อยนับร้อยหยด
จนปรากฎเป็นหยดนมรสกลมกล่อม
เพื่อหล่อเลี้ยงทารกน้อยค่อยอดออม
เฝ้าถนอมฟูมฟักรักเมตตา
วันเปลี่ยนวันเดือนเปลี่ยนเดือนหมุนเคลื่อนคล้อย
จากเด็กน้อยเริ่มมีแรงเริ่มแข็งกล้า
ค่อยสอนเดินสอนทำสอนคำจา
สอนปัญญาสอนวิชาสารพัน
ทารกน้อยวันนี้เห็นเป็นผู้ใหญ่
แม่ภูมิใจในผลงานการสร้างสรรค์
ความเหน็ดเหนื่อยกายใจหายไปพลัน
เมื่อถึงวันลูกได้รับปริญญา
วันนี้ลูกของแม่สุขถ้วนทั่ว
มีครอบครัวอยู่เย็นเป็นฝั่งฝา
แม่คนนี้ย่างเข้าสู่วัยชรา
รอเวลาสู่กองฟอนตอนสิ้นใจ
วันเอยวันแม่
สองตาแลหม่นหมองอยากร้องไห้
บ้านแม่อยู่วันนี้ไม่มีใคร
มีแต่ไก่กับหมาที่สีมอซอ
อยากฝากดาวถามฟ้าหาลูกรัก
ใครรู้จักบอกให้ได้ไหมหนอ
แม่ชราผู้อยู่หลังยังเฝ้ารอ
บอกอยากขอเห็นหน้าอีกคราเอย

 

                                                                                                                

คำว่าแม่ มีความหมาย ตั้งหลายหลาก
เพราะท่านมาก ด้วยความดี ที่เปี่ยมล้น
จะหยิบยก เอาคำใด ในกมล
ยังไม่ดล เทียบเท่าคุณ ท่านจุนเจือ

เชื่อหรือไม่ ที่ใจเรา เท่านั้นรู้
เพราะเป็นผู้ อยู่แนบชิด สนิทเกื้อ
กว่าจะคลอด รอดเป็นคน ทนจุนเจือ
ท่านไม่เบื่อ แม้นบางครั้ง หลั่งนำตา

ค่าของแม่ แท้ที่จริง หญิงผู้ให้
เอาสิ่งใด มาทัดเทียบ หรือเปรียบฟ้า
หรือจะเอา ผืนแผ่นดิน สิ้นโลกา
ยังเทียบค่า พระคุณท่าน นั้นไม่พอ

ขอนพน้อบ พร้อมก้มกราบ ซาบซึ้งแท้
พระคุณแม่ ผู้มอบให้ ยิ่งใหญ่หนอ
แม่เหนื่อยยาก ทนลำบาก มามากพอ
ลูกจะขอ "บูชาคุณ" จุนเจือคืน

โอ้ร่มไทรใบหนาว่าสดชื่น
แสนร่มรื่นเย็นใจให้ร้อนหาย
มีเถาวัลย์พันคู่อยู่มากมาย
เราเย็นกายเย็นใจใต้ร่มมัน

ร่มแม่เย็นกว่าร่มไทรในขั้นต้น
ท่านบันดลทุกอย่างและสร้างสรรค์
ลูกป่วยกายแม่ป่วยใจไปตามกัน
แสนสุขสันต์แม่นั้นช่วยบรรเทา

 

 พระคุณแม่ เลิศฟ้า มหาสมุทร
พระคุณแม่ สูงสุด มหาศาล
พระคุณแม่ เลิศหล้า สุธาธาร
ใครจะปาน แม่ฉัน นั้นไม่มี



แม่ที่หนึ่งเมตตามากำเนิด
แม่สองเลิศล้ำวิชามาประสาน
น้ำใดใดใต้ฟ้าสุธาธาร
ไม่เปรียบปานน้ำใจแม่แน่นอนเอย



                            

ยามที่แม่สั่งสอนพร่ำวอนลูก        เรื่องผิดถูกลูกก็ว่าแม่จู้จี้
ต่อเมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ดี           เพราะคำที่แม่พูดไว้ไม่ผิดคำ
เมื่อยังเด็กลูกไม่เห็นคุณค่าแม่      เป็นบาปแท้ที่ลูกเถียงแม่เช้าค่ำ
ลูกกระทำความผิดนี้ประจำ          ขอกล่าวคำขอโทษโปรดอภัย 




                         

เมื่อรู้ว่าตัวเธอนั้นตั้งท้อง        เฝ้าประคองด้วยใจที่ มุ่งหวัง
สิ่งที่ชอบเผ็ดร้อนเธอระวัง      เพื่อปกกันลูกน้อยจะกระ เทือน
...แม้ไม่รู้ว่าจะชายหรือหญิง    เธอประวิงเฝ้านับครบวันเคลื่อน
แม้จะเจ็บจะกลัวตัดทั้งปวง      เธอปลื้มทรวง.....เสียงแว ้..แรกเริ่มดัง

 

                                 

เริ่มตั้งไข่...ใจพองประคองลูก      ความพันผูกแนบแน่นสุดขานไข
เริ่มหัดเดินหัดพูดแม่สุขใจ           ก้าวแรกได้ให้ลูก..ด้วยผูกพัน
...แม่เป็นครูคนแรกของชีวิต        ชี้ถูกผิดให้ลูกรู้ด้วยความฝัน
เติบโตใหญ่รวยจนไม่สำคัญ        ขอลูกฉันเป็นคนดีของสังคม 

        
  
 

มาวันนี้แม่เริ่มแก่..ชะแรล้า               แม่มองหาลูกทุกคน...อยู่ที่ไหน
จากอกแม่..ลืมแม่ไม่ห่วงใย             ถึงเศร้าใจ...แต่แม่ไม่โกรธเคือง

 

โอ้ร่มไทรใบหนาว่าสดชื่น
แสนร่มรื่นเย็นใจให้ร้อนหาย
มีเถาวัลย์พันคู่อยู่มากมาย
เราเย็นกายเย็นใจไต้ร่มมัน

 



แม่ที่หนึ่งเมตตามากำเนิด
แม่สองเลิศล้ำวิชามาประสาน
น้ำใดใดใต้ฟ้าสุธาธาร
ไม่เปรียบปานน้ำใจแม่แน่นอนเอย

 

 

หทัยของแม่ ดีแท้ยิ่งนัก
พวกเราจึงรัก ภักดีต่อแม่
มะลิสีขาว แพรวพราวจริงแท้
ขอมอบให้แด่ คุณแม่คนดี


  
 

จะกล่าวถึงพระคุณของแม่นี้         แม่ที่มีความรักอันยิ่งใหญ่
อยากให้ลูกนั้นรู้ถึงความใน          ดวงหทัยของแม่มีแต่เรา
ลูกทั้งหลายจงฟังคำสั่งสอน        ให้ว่านอนสอนง่ายไม่อายเขา
ถึงเป็นลูกคนจนเหมือนอย่างเรา    จงคิดเอาให้ได้เถิดประเสริฐเอง



                     
 

โลกยอมรับความรักอันสูงส่ง
ที่มั่นคงพันผูกลูกและแม่
เป็นความรักที่จริงใจในดวงแด
มีกระแสซาบซึ้งส่งถึงกัน

 

 

... ในเพศหญิงสิ่งนี้มีมากล้น
จับกมลทุกสิ่งเป็นมิ่งขวัญ
ไม่ว่าฐานะใดในใจนั้น
มีเท่าทันในด้านงานมารดา

...โอ้ละเห่ขวัญอ่อนนอนเสียนะ
แม่คอยจะกล่อมขวัญนะหนูจ๋า
หลับเถิดหลับให้สบายนะแก้วตา
สองแขนแม่โอบมาพาคุ้มภัย

...ในอ้อมกอดสอดแนบแอบอกอุ่น
รักละมุนลูกยาเฝ้าปราศรัย
เฝ้าถนอมกล่อมเกลี้ยงลูกเพียงใด
สำนึกได้ในพระคุณคุ้นเคยดี

... เมื่อลูกป่วยด้วยโรคใดใจแทบขาด
แม้อนาถทรัพย์จ่ายหมายเจ้านี้
ได้รอดปลอดภัยสบายดี
คุณแม่มียิ่งใหญ่ใดเทียมทัน

... ในวันแม่ปีนี้ขอมีส่วน
มาทบทวนบุญคุณหนุนเนื่องนั่น
ถึงวันนี้ยังพันผูกลูกเช่นกัน                               
ขอคุณแม่นั้นจงมีสุขีเทอญ 


                    


จะกล่าวถึงพระคุณของแม่นี้          แม่ที่มีความรักอันยิ่งใหญ่
อยากให้ลูกนั้นรู้ถึงความใน           ดวงหทัยของแม่มีแต่เรา
ลูกทั้งหลายจงฟังคำสั่งสอน          ให้ว่านอนสอนง่ายไม่อายเขา
ถึงเป็นลูกคนจนเหมือนอย่างเรา     จงคิดเอาให้ได้เถิดประเสริฐเอง

 

 

แม่จ๋าฟังลูกก่อนจะได้ไหม                  ลูกเสียใจที่ทำแม่ผิดหวัง
ต่อไปจะตั้งใจให้จริงจัง                      ลืมความหลังเจ็บช้ำตรำหัวใจ
จากนี้ไปจะฟังแต่คำแม่                      ที่เที่ยงแท้แน่จริงกว่างสิ่งไหน
จะเป็นลูกที่ดีจะมีชัย                          สัญญาไว้กับแม่แน่แท้เอย



                      



รักอะไรไหนเทียบเปรียบแม่รัก
ลูกประจักษ์แก่ใจหาใครเหมือน
ตั้งแต่เล็กแม่เราเฝ้าคอยเตือน
ไม่ลืมเลือนรักลูกด้วยผูกพัน

 

 สตรีใด ไหนเล่า เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ ลูกทุกคน บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ มีพระคุณ การุณนัก
เป็นผู้ที่ สร้างความรัก สอนความดี
เป็นผู้ที่ คอยสั่งสอน เอาใจใส่
คอยห่วงใย เราทุกคน จนวันนี้
เปรียบแสงทอง สว่างล้ำ นำชีวี
เธอคนนี้ คือ ”แม่” ของเราเอง



          


วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล
สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา
แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก
สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย

 

มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู               แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน
แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล  ไม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา
มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า              อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง
ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง     ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ

 


แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง             ไม่คิดลวงหลอกเราให้ช้ำจิต
แม่เองต้องผ่ายผอมยอมอุทิศ          กว่าจะได้หนึ่งชีวิตคือตัวเรา
แล้วทำไมไม่คิดตอบแทนบ้าง          ปล่อยให้แม่อ้างว้างแสนสุดเหงา
ทำอาหารรอไว้จะให้เรา                  แต่ตัวเราทิ้งแม่ไว้คนเดียว

 

 

แม่รักฟูมฟักลูก                ชี้ทางถูกช่วยปลูกฝัง
มือแม่มีพลัง                   หวังลูกเป็นเช่นคนดี
กอดใครไม่อุ่นเหมือน        แม่ดุจเพื่อนเกลื่อนปรานี  
ห่วงใยไร้ราคี                   มีแต่เฝ้าเนาอาทร  
ลูกทุกข์แม่ปลุกปลอบ        แม่ยังมอบคำสั่งสอน  
หวังลูกสุขอมร                 พรของแม่แผ่เมตตา  
“วันแม่" กลางแดนั้น          ทุกทุกวันมั่นบูชา  
กราบกรานมิ่งมารดา          จ้าแจ่มซึ้งซึ่งพระคุณ

                  


ยามที่แม่พร่ำวอนสั่งสอนลูก       เรื่องผิดถูกลูกก็ว่าแม่จู้จี้
ต่อเมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ดี          เพราะคำที่แม่พูดไว้ไม่ผิดคำ
เมื่อยังเด็กลูกไม่เห็นคุณค่าแม่     เป็นบาปแท้ที่ลูกเถียงแม่เช้าค่ำ
ลูกกระทำความผิดนี้ประจำ         ขอกล่าวคำขอโทษโปรดอภัย




"เมื่อล้มกลิ้ง ใครหนอวิ่ง เข้ามาช่วย
แล้วปลอบด้วย นิทาน กล่อมขวัญให้
หรือจูบที่ เจ็บชะมัด ปัดเป่าไป
ผู้นั้นไซร้ ที่แท้ แม่นั้นเอง"

 

       



"เมื่อแก่เฒ่า หวังเจ้า เฝ้ารับใช้
เมื่อป่วยไข้ หวังเจ้า เฝ้ารักษา
เมื่อยามจะ ต้องตาย วายชีวา
หวังลูกช่วย ปิดตา เมื่อสิ้นใจ"

                                                                         

  
                                                         

 

 

 ขอขอบคุณข้อมูลจาก http://www.tungsong.com

                                www.kroobannok.com

 

 



  แสดงความคิดเห็น
 
ท่านยังไม่สามารถกรอข้อความใดๆได้จนกว่าท่านจะ
 สมัครสมาชิก

 

 

 



  โดย ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวง
  ติดต่อผู้ดูแลระบบ : website@moe.go.th
  ติดต่อ สอบถาม ร้องเรียน ที่สายด่วนการศึกษา โทร 1579
  กระทรวงศึกษาธิการ 319 วังจันทรเกษม ถนนราชดำเนินนอก เขตดุสิต กทม. 10300
  ใช้เวลาในการโหลดข้อมูล
Fatal error: Call to undefined function speedtest_getmicrotime() in /home/moego/public_html/moe/footer2012.php on line 20